Marisa Kakoulas

Extras - Τεύχος 8

Η Marisa Kakoulas είναι δικηγόρος και συγγραφέας. Γράφει για τα tattoos και τους νόμους που έχουν αντίκτυπο στο χώρο του tattooing για περισσότερο από μια δεκαετία. Το blog της NeedlesAndSins.com και τα βιβλία της με θέμα το tattooing είναι ιδιαίτερα σεβαστά στους κόλπους της διεθνούς tattoo κοινότητας. Η Marisa είναι κατά το ήμισυ Ελληνίδα και το σώμα της καλύπτεται σε μεγάλο βαθμό με τατουάζ. Το HeartbeatInk Tattoo Magazine είχε την τύχη να την γνωρίσει αρχικά στην Νέα Υόρκη και εν συνεχεία να της πάρει συνέντευξη στο Λονδίνο. 

Πώς προέκυψε η ενασχόληση σου με το tattoo;

Κάποτε ο Ed Hardy μου είπε σε μια συνέντευξη, ότι πιστεύει πως μπορεί να υπάρχει ένα “tattoo γονίδιο”. Μου φάνηκε λογικό, διότι όταν ρωτάς κάποιον και έχει μια ενστικτώδη αντίδραση όσον αφορά το tattoo - που βλέπει το tattoo και έχει μια πραγματικά σωματική αντίδραση και τον ελκύει - αυτό είναι κάτι βαθιά ριζωμένο και θα σου απαντήσει “πάντα έτσι ένιωθα”. Θυμάμαι σε μικρή ηλικία να ξεφυλλίζω τεύχη των National Geographic της μητέρας μου, να βλέπω γυναίκες από διάφορες φυλές με tattoos και να σκέφτομαι ότι το tattoo είναι κάτι πολύ όμορφο, ελκυστικό, μυστηριώδες και “bad-ass”. Βέβαια όλος αυτός ο τρόπος σκέψης αποτελεί μια εξιδανίκευση. Για να είμαι ειλικρινείς με τον εαυτό μου, είναι επειδή μου άρεσαν τα αγόρια με tattoos στην εφηβεία μου (γέλια).

Συνεπώς έκανες tattoo όντας στην εφηβεία;

Ήμουν κάπως “φυτό” όταν ήμουν έφηβη. Τα πήγαινα καλά στο σχολείο και οι γονείς μου ήταν πολύ συντηρητικοί. Δεν έβγαινα και πολύ έξω. Το γεγονός πως βρέθηκα σε tattoo shops σε νεαρή ηλικία, είχε μια μαγεία. Μην ξεχνάμε πως τότε στη Νέα Υόρκη, έως και το 1997, το να κάνεις tattoo ήταν παράνομο. Ήταν σαν μυστική αποστολή. Έπρεπε να ξέρεις που να πας και να χτυπήσεις το σωστό κουδούνι. Ωστόσο, όταν βρισκόσουν “μέσα”, δεν ήταν αυτό που περίμενες, δηλαδή σαν ένα μαγαζί μηχανόβιων. Προσωπικά, αντίκρισα όμορφο custom tattooing. Για έμπνευση υπήρχαν περισσότερα βιβλία τέχνης αντί για φλασάκια. Το σεβάστηκα τόσο πολύ που περίμενα μέχρι να έχω τη σωστή ιδέα και να γίνει την κατάλληλη στιγμή. Έτσι, δεν έκανα tattoo πριν τα είκοσι μου χρόνια. Πήγα για το πρώτο μου λίγο μετά την έναρξη των σπουδών μου στη Νομική. Αισθανόμουν πως δεν ανήκα σε αυτό το περιβάλλον και φοβόμουν μη γίνω κάτι που δεν είμαι. Αγαπώ την Νομική σπουδή, αλλά ποτέ δεν ήμουν πολύ ανταγωνιστική και ποτέ δεν έχω αισθανθεί ότι πρέπει να είμαι υπεράνω κάποιου άλλου για να είμαι “καλύτερη”. Ήταν τότε που άρχισα να σκέφτομαι πολύ την τέχνη και το tattooing όσον αφορά την εξατομίκευση. 

Όλο αυτό ακούγεται πολύ ώριμο…

Ήμουν πολύ ώριμο παιδί (γέλια). Τώρα βρίσκομαι σε παλινδρόμηση! Είμαι σαν ένα δεκατριάχρονο αγόρι (γέλια), ενώ τότε ήμουν σαν μια σαραντάχρονη γυναίκα (γέλια).

Ποιο είναι το πρώτο σου tattoo?

Είναι το Αστέρι της Βεργίνας. Το ζωγράφισα εγώ και η αλήθεια είναι πως δεν έχω καμία καλλιτεχνική δεξιότητα, οπότε ευτυχώς το σουλούπωσε ο tattooist Anil Gupta (γέλια). Πολλοί άνθρωποι όταν κάνουν το πρώτο τους tattoo θέλουν να έχει μια ιδιαίτερη “σημασία”. Για μένα αυτό το σύμβολο φέρει την πολύτιμη έννοια της κουλτούρας και των αρχών - αξιών. 

marisa-back_web

Είναι το μόνο “Ελληνικό” tattoo που έχεις;

Όχι, έχω κι άλλα! Όπως αυτή τη γοργόνα, που αποτελεί μοτίβο από τον τοίχο ενός σπιτιού στη Χίο. Το χωριό λέγεται Πυργί και τα σπίτια του έχουν κυριολεκτικά tattoo πάνω τους. Είναι ασβεστωμένα και φέρουν ιδιαίτερα σχέδια που μοιάζουν με blackwork tattoos. Έχω κι άλλα σχέδια πάνω μου από αυτά τα σπίτια και υπάρχει ένα βιβλίο που λέγεται “Χιώτικα Μοτίβα” από το οποίο αντλώ έμπνευση. Ο tattooist μου Dan Di Mattia από το Calypso Tattoo (Βέλγιο) έχει δημιουργήσει όμορφα σχέδια, επηρεασμένος από αυτά τα μοτίβα. Δουλεύουμε πολύ καλά μαζί. Ήμασταν παντρεμένοι και είμαστε ακόμα πολύ καλοί φίλοι. Αυτή την περίοδο έχουμε ξεκινήσει ένα bodysuit. Επειδή όμως είμαι ασκούμενη δικηγόρος σε ένα συντηρητικό περιβάλλον, μέχρι να συνταξιοδοτηθώ τα πάντα πρέπει να καλύπτονται με ταγέρ (παντελόνι - σακάκι) ή φούστα και μπότες. Λατρεύω τα tattoo χαμηλά στα χέρια, αλλά θα πρέπει να περιμένω αρκετά χρόνια ακόμα. Τα θεωρώ πολύ όμορφα, ιδιαίτερα στις γυναίκες.

Πιστεύεις πως τα τατουάζ "ομορφαίνουν" τις γυναίκες;

Τώρα που είμαι σαράντα ετών, σκέφτομαι αρκετά το πώς φαινόμαστε εμείς οι γυναίκες καθώς μεγαλώνουμε και πώς τα tattoo μπορούν να ενισχύσουν την ομορφιά μας. Θέλω να αισθάνομαι πιο όμορφη στο δέρμα μου όσο μεγαλώνω. Κάποιες καταφεύγουν στην πλαστική χειρουργική. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με την πλαστική χειρουργική και νομίζω πως είναι μάλλον αστείο που πολλοί από την tattoo κοινότητα είναι αντίθετοι. Ωστόσο το καταλαβαίνω, επειδή με τις πλαστικές κατά κάποιο τρόπο “συμμορφώνεσαι” και συμβαδίζεις με ένα αναληθές κοινωνικό πρότυπο ομορφιάς. Στην ουσία πάντως πιστεύω πως υπάρχουν κοινά σημεία μεταξύ αυτών που επιλέγουν να κάνουν tattoo και αυτών που επιλέγουν να προχωρήσουν σε επεμβάσεις πλαστικής χειρουργικής. Και οι μεν και οι δεν το κάνουν για να αισθανθούν καλύτερα με τον εαυτό τους. Οπότε εγώ δεν θα κάνω προσθετική στήθους, θα κάνω tattoo.

Ως προς τι αυτή η αρνητική στάση, εφόσον το tattoo και η πλαστική χειρουργική αποτελούν μορφές – πρακτικές του body modification;

Ακριβώς! Συμφωνώ απολύτως. Είναι σχεδόν υποκριτικό κατά κάποιον τρόπο. Είναι ακριβώς το ίδιο όταν ο κόσμος γενικεύει το tattooing λέγοντας πως το κάνει για να “επαναστατήσει”. Προσωπικά, δεν έχω λόγο για να επαναστατήσω σε αυτή την ηλικία! Όλοι έχουν τους δικούς τους λόγους για τους οποίους κάνουν tattoo και επιδίδονται σε όλων των ειδών body modifications. Ποια είμαι εγώ να κρίνω τον οποιονδήποτε;

Ποια ήταν η αντίδραση της οικογένειάς σου όταν ξεκίνησες να κάνεις tattoo;

Η οικογένειά μου είναι συντηρητική. Ο πατέρας μου είναι πολύ αυστηρός και “παραδοσιακός” Έλληνας και του πήρε πολύ καιρό για να το συνηθίσει... Πάντοτε έκρυβα τα tattoos μου. Ο πατέρας μου γνώριζε ότι είχα ένα tattoo, κάτι που δεν του άρεσε, αλλά καταλάβαινε ότι ήταν μικρό. Σαν καπετάνιος που ήταν, μου έλεγε πως οι καπετάνιοι δεν κάνουν τατουάζ, παρά μόνο οι ναύτες, σαν να ήταν κάτι πολύ μπανάλ. Όσον αφορά τις γυναίκες με tattoo, συνήθως ήταν ιερόδουλες. Δεν το έβλεπε σαν μορφή τέχνης. Στην πρόθεση του να να καταλάβει γιατί κάνω tattoo, πήγε μια μέρα σε ένα περίπτερο στη Νέα Υόρκη για να πάρει ένα περιοδικό για tattoo. Σαν να συνωμοτούσε το σύμπαν εναντίον μου... από όλα τα περιοδικά που υπήρχαν, διάλεξε αυτό που εκείνο το μήνα είχε αφιέρωμα σε μένα και τυπωμένο το όνομα μου με μεγάλα γράμματα! Παραλίγο να πάθει έμφραγμα. Κάνει “Χριστός και Παναγία το όνομα Κακούλας σε ένα περιοδικό για τατουάζ!”. Και δεν το είπε για καλό! Πάντως η οικογένεια μου πλέον αντιμετωπίζει τα tattoo σαν μορφή τέχνης και όχι επανάστασης. Επίσης, οι δικοί μου είναι αρκετά δημοφιλείς στα πάρτυ των βιβλίων μου.

Πώς είναι για μια γυναίκα να έχει πάνω της πολλά tattoo στις μέρες μας;

Πιστεύω πως μια γυναίκα με πολλά tattoo τραβάει ακόμα πολύ την προσοχή όπου και να βρίσκεται. Σπάνια την κοιτάνε με “ουδέτερο” βλέμμα. Προκαλείται είτε ένα είδος “φετιχισμένου υπερσεξουαλισμού”, είτε η αντίδραση εκδηλώνεται με τη φράση “αυτό το θέαμα είναι αηδιαστικό”. Τα πράγματα φυσικά και φαίνεται να αλλάζουν, καθώς αυξάνεται ο αριθμός των γυναικών με πολλά tattoo, αλλά ακόμα υπάρχει λίγη “ανατριχίλα”. Α, και μην ξεχνάμε το “άγγιγμα”. Ορισμένοι νομίζουν πως το tattoo είναι μια απτή τέχνη και πως είναι οκ να έρθουν και να αγγίξουν το tattoo σου. Ακούω για πολλές γυναίκες με tattoo να παραπονιούνται ότι τις “αγγίζουν”, λες και τα σώματά τους γίνονται μέρος του δημόσιου χώρου.

Κατά την γνώμη σου, υπάρχουν ακόμα στερεότυπα όσον αφορά το tattooing;

Σίγουρα υπάρχουν. Σε μερικά κομμάτια της δικηγορίας υπάρχει η ιδέα ότι δεν συμμετέχεις στην ομάδα και πώς γίνεται να αγορεύσεις για έναν συντηρητικό πελάτη όταν εσύ ο ίδιος φαίνεται να είσαι “επαναστατικός χαρακτήρας”. Ότι δεν είσαι πρόθυμος να συμμορφωθείς με την εμφάνιση ενός “κανονικού” δικηγόρου, επομένως δεν είσαι “ κανονικός” δικηγόρος. Εξαιτίας του blog μου, γράφοντας για το tattoo και για τον νόμο σχετικά με το tattoo, οφείλω να είμαι πολύ προσεκτική διότι έχει αμφισβητηθεί η αξιοπιστία μου στο παρελθόν. 

Πότε άρχισες να γράφεις διαδικτυακά για το tattoo;

Πάντα μου άρεσε να γράφω. Το 2002 άρχισα να γράφω άρθρα για το BMEzine σχετικά με το πώς είναι να είσαι μια δικηγόρος με tattoos - μια μάλλον σχιζοφρενική κατάσταση (γέλια). Έγραφα επίσης για το νόμου και το tattooing, κάτι για το οποίο σχεδόν κανείς δεν μιλούσε εκείνα τα χρόνια. Ως πρώην γυναίκα ενός tattooist και ιδιοκτήτη στούντιο, είχα την ευκαιρία να δω από πρώτο χέρι όλα αυτά τα ζήτημα και τα προβλήματα που αντιμετώπιζαν αυτός και οι πελάτες του. Οπότε άρχισα να τα εξερευνώ και να γράφω για αυτά. Το 2005 ο Dan έκανε tattoo στον Josh Rubin από το CoolHunting.com. Αποτελώ fan της ιστοσελίδας του Josh, καθώς και του ιδίου. Γνωριστήκαμε και ανέφερε ότι ήθελε να κάνει κάτι σχετικά με το tattoo. Λίγο αργότερα ξεκινήσαμε μαζί το blog needled.com, που είχε μεγάλη επιτυχία. Αργότερα το πουλήσαμε στην River Media και εγώ παρέμεινα ως συντάκτρια έως ότου έκλεισε η συγκεκριμένη εταιρία. Το 2008 δημιούργησα το NeedlesAndSins.com. Όλα αυτά ακούγονται πολύ βαρετά και τεχνικά (γέλια). Η ουσία είναι πως γράφω για το tattooing εντός και εκτός διαδικτύου εδώ και καιρό. 

Σου έχει αποφέρει κάποιο κέρδος, το γεγονός ότι όλα αυτά τα χρόνια γράφεις για την τέχνη του tattoo;

Για μένα τα blogs ήταν πάντα κάτι του τύπου “κοίτα αυτό το cool σκηνικό που βρήκα”. Αυτό είναι και το κίνητρο μου. Δεν έχω γίνει “πλούσια” από αυτά. Μου έχουν προσφέρει πολύ σημαντικές φιλίες και ευκαιρίες, τα βιβλία μου και τις ομιλίες μου. Το blogging για μένα ήταν και είναι δουλειά αγάπης. 

Πότε κυκλοφόρησε το πρώτο σου βιβλίο; Πόσα βιβλία σου σχετικά με το tattoo υπάρχουν;

Έχω κάνει τέσσερα βιβλία σε συνεργασία με την Edition Reuss. Το πρώτο είναι το “Black  Tattoo Art” και κυκλοφόρησε το 2009. Τα πήγε πολύ καλά - μέχρι τότε δεν υπήρχε κάτι ανάλογο που να εστίαζε στο blackwork tattooing. Μετά κάναμε βιβλία για ορισμένα άλλα είδη όπως το “Black & Grey Tattoo” το οποίο είναι ένα set τριών βιβλίων και το “Colour Tattoo Art” το οποίο εστιάζει στο New School, cartoon και comic tattoo. Ο κόσμος ζητούσε συνέχεια ένα ακόμα “Black Tattoo Art”, οπότε το τελευταίο μου βιβλίο είναι αυτός ο δεύτερος τόμος. Επίσης, έχω κάνει την επιμέλεια του βιβλίου “Tattoo World” για την Abrams Books.

Όλα αυτά τα βιβλία απαιτούν πολύ δουλειά. Ξεκινάω με την έρευνα των καλλιτεχνών και όταν τους βρω, πρέπει να τους πείσω να μπουν στο βιβλίο. Επειδή, δεν πληρώνονται – σαφώς και λαμβάνουν κάποιους τόμους -  πρέπει να τους εξηγήσω γιατί κάτι τέτοιο θα είναι καλό για τους καλλιτέχνες και την tattoo κοινότητα και ειδικότερα για το ότι η δουλειά τους θα εμπνεύσει άλλους και αντίστροφα. Επιπλέον, σε αυτά τα βιβλία το tattoo παρουσιάζεται με τον τρόπο που θα έπρεπε, δηλαδή σαν μια μορφή τέχνης.

Marisa_book_web

Υπάρχουν και Έλληνες tattoo artists στο τελευταίο σου βιβλίο “Black Tattoo Art 2”;

Ναι, θα συναντήσεις τον Mike the Athens, τον Hellenic Stixis και τον Christ (Endangered Species Tattoo) που εδρεύει στην Κύπρο.

Ποια είναι η γνώμη σου για την Ελληνική tattoo σκηνή;

Είναι απίστευτη! Και δεν το λέω επειδή είστε ένα Ελληνικό περιοδικό για τατουάζ. Λατρεύω την avant-garde δουλειά που προέρχεται από την Ελλάδα. Θεωρώ πως υπάρχει πολύ αφηρημένο σχέδιο και πως πολλοί Έλληνες tattooists το πάνε ένα βήμα παραπάνω χρησιμοποιώντας τις βασικές αρχές ενός καλού tattoo και δίνοντας το δικό τους “twist”. Υπάρχει μια πολύ ενδιαφέρουσα δύναμη και ενέργεια στο να παίρνεις πορτρέτα και να τα μιξάρεις με graffiti, κάτι που είναι μια νεωτεριστική προσέγγιση. Επιπλέον έχετε την ιερή γεωμετρία και τα mandalas. Για παράδειγμα, λατρεύω που ο Hellenic Stixis παίρνει αρχαία μοτίβα και τους δίνει καινούργια ζωή. Αυτό που είναι επίσης πολύ καλό στην Ελλάδα, είναι πως το Tattoo δεν περιορίζεται σε ένα είδος. Πολλά είδη tattooing εξερευνώνται από διάφορα tattoo shops σε όλη τη χώρα. Θεωρώ πως μερικοί από τους καλύτερους νέους καλλιτέχνες προέρχονται από την Ελλάδα.

Επιστρέφοντας στα νομικά θέματα… ποιος έχει τα πνευματικά δικαιώματα ενός tattoo;

Ιδού η ερώτηση! Στις Η.Π.Α. δεν υπάρχει προηγούμενο όσον αφορά την δικαιοσύνη σε αυτό το θέμα. Υπάρχουν υποθέσεις καταγεγραμμένες, αλλά έχουν όλες επιλυθεί εκτός δικαστηρίου. Για ένα custom tattoo θα έλεγα πως εκτός και αν υπάρχει ένα συμβόλαιο το οποίο λέει πως τα δικαιώματα έχουν μεταφερθεί στον πελάτη ή στον καλλιτέχνη, μπορεί τα πνευματικά δικαιώματα του σχεδίου είτε να ανήκουν στον tattoo artist είτε να ανήκουν στον tattoo artist και στον πελάτη εφόσον το σχέδιο αποτελεί συνεργασία. Αλλά όλα αυτά βρίσκονται ακόμα σε υποθετικό στάδιο.

Πολλά προβλήματα συναντάμε πλέον με τους celebrities, ειδικά όταν τα tattoo τους εμφανίζονται σε άλλα μέσα – όπως έγινε με το facial tattoo που έχει ο Mike Tyson στην ταινία “The Hangover 2”. Δεν υπήρχε θέμα όσον αφορά το copyright στην πρώτη ταινία όταν εμφανίστηκε ο ίδιος με το tattoo του. Το θέμα δημιουργήθηκε στην δεύτερη ταινία, όταν πήραν το tattoo του Tyson και το έβαλαν στο πρόσωπο του Ed Helms. Δηλαδή όταν πήραν το συγκεκριμένο καλλιτεχνικό έργο, το χώρισαν από τον celebrity και το χρησιμοποίησαν χωρίς άδεια στη διαφημιστική καμπάνια στα πλαίσια της προώθησης της ταινίας. Το δικαστήριο  πήρε στα σοβαρά το copyright του tattoo και σε μια προκαταρκτική εξέταση πρότεινε στην Warner Brothers να προβεί σε διακανονισμό, επειδή τα tattoos χαίρουν προστασία πνευματικής ιδιοκτησίας. 

Πιστεύω πως ο κόσμος καταλαβαίνει ότι το tattoo έχει copyright, αλλά το θέμα είναι ποιος έχει την ιδιοκτησία και που μπορείς να διεκδικήσεις αυτό το δικαίωμα. Κατά την γνώμη μου το “Hangover 2” αποτελεί εξαιρετικό παράδειγμα για να κοιτάξει κανείς το θέμα των πνευματικών δικαιωμάτων των tattoo. 

Ποια tattoo μπορούν να “κατοχυρωθούν” πνευματικά;

To copyright προστατεύει μια πρωτότυπη μορφή τέχνης. Ωστόσο, δεν χρειάζεται να είναι κάτι το υπερβολικά πρωτότυπο. Μπορεί να είναι μέχρι και ένα κοινό θέμα. Μπορείς δηλαδή να έχεις το copyright μιας εικόνας της Παναγίας, εφόσον είναι η δική σου εκδοχή της μορφής της. Όλα αυτά τα βρίσκω άκρως συναρπαστικά. Κάνω διαλέξεις για αυτά σε νομικές σχολές και επίσης μίλησα σε ένα panel κατά τη διάρκεια του Fashion Week της Νέας Υόρκης σχετικά με τα trademarks, τη μόδα και τα tattoos στο Fordham Law Fashion Institute.

Ποια είναι η σχέση μόδας και tattoo;

Yπάρχει ένα σημείο που συναντιούνται τα trademarks και τα λογότυπα, το copyright και το tattooing. Πολύ κόσμος κάνει πάνω του tattoo τα λογότυπα οίκων μόδας (couture logos). Ταυτόχρονα ορισμένοι οίκοι ιδιοποιούνται την αισθητική του tattoo και μερικές φορές παίρνουν σχέδια χωρίς έγκριση. Υπάρχουν όλα αυτά τα νομικά ζητήματα που αφορούν το tattoo. Με αυτά ασχολούμαι στον ελεύθερό μου χρόνο.

Είσαι η πρώτη που έθεσε αυτά τα νομικά ζητήματα σχετικά με το tattoo;

Το tattoo και τα πνευματικά δικαιώματα σαφώς και είχαν συζητηθεί πριν από εμένα. Ωστόσο, πιστεύω πως είμαι μια εκ των πρώτων που μίλησαν για αυτά τα θέματα, ενώ βρίσκονται και οι ίδιοι μέσα στην tattoo κοινότητα. Έχω περάσει πολλά από τα βράδια μου σε tattoo studio, βλέποντας πως “παίζονται” τα πράγματα όσον αφορά το νομικό καθώς και το καλλιτεχνικό πλαίσιο. Όπως το να κλέβει ο ένας καλλιτέχνης την custom δουλειά του άλλου. Προσωπικά, δεν πιστεύω ότι οι tattooers πρέπει να μηνύουν ο ένας τον άλλον για την καταπάτηση των πνευματικών δικαιωμάτων των σχεδίων τους. Σαφώς και είναι κάτι το απαίσιο, ωστόσο προσωπικά πιστεύω στον δημόσιο εξευτελισμό (γέλια). Δηλαδή, το να μπεις στο διαδίκτυο και να πεις “hey, έχεις κλέψει τη δουλειά κάποιου άλλου’. Από την άλλη, θεωρώ πως οι καλλιτέχνες πρέπει να προστατεύουν τα δικαιώματά τους από τις εταιρίες που θέλουν να ιδιοποιηθούν τα σχέδιά τους. Για κάτι τέτοιο παλεύω. It’ s my thing.

Στην εποχή μας το tattooing έχει βγει περισσότερο προς τα έξω. Πως βλέπεις την Αμερικανική tattoo σκηνή, ειδικά με όλα αυτά τα reality tattoo shows; 

Πιστεύω πως στα θετικά των reality tattoo shows συγκαταλέγεται το γεγονός ότι οι άνθρωποι βλέπουν τις δυνατότητες του τι μπορούν να έχουν πάνω στο σώμα τους. Πως δεν χρειάζεται να είναι κάτι που διαλέγεις από τον τοίχο ή που εκτυπώνεις από το Internet και ότι μπορούν να πάνε σ' ένα καλλιτέχνη ο οποίος θα καταφέρει να οπτικοποιήσει τις ιδέες, τα όνειρα και τις σκέψεις τους. Επιπλέον, είναι καλό και για τους καλλιτέχνες επειδή ο κόσμος πλέον ξεκινά με μεγαλύτερα και πιο ενδιαφέροντα κομμάτια. Όταν υπάρχει ένας “πρόθυμος” καμβάς, τότε η τέχνη δύναται να προχωρήσει. Έτσι, συναντάμε απίστευτα λεπτομερή και τέλεια εκτελεσμένα κομμάτια μεγάλων διαστάσεων και είναι επειδή οι καλλιτέχνες τα κάνουν όλο και περισσότερο συχνά. Παλαιότερα, σπάνια έβλεπες bodysuits, ενώ τώρα τα συναντάς όλη την ώρα. Επίσης πλέον υπάρχει λιγότερο στίγμα. Ο κόσμος μπορεί να κάνει μεγαλύτερα κομμάτια και είναι πρόθυμος να εμπιστευθεί τον καλλιτέχνη του, επειδή βλέπει ποια είναι τα αποτελέσματα. Πρέπει να υπάρχει ένα “άλμα πίστης”. 

Πολλοί παραπονιούνται για τα reality και καταλαβαίνω το γιατί. Είναι αρκετά γελοίο το πως όλοι πιστεύουν ότι τώρα πια είναι “ειδικοί” στα tattoo και ότι μπορούν να μπουν σε ένα τατουατζίδικο και μετά από πέντε λεπτά να βγουν με ένα back-piece. Υπάρχουν πολλές αναλήθειες και μη ρεαλιστικά πράγματα σε αυτά τα σόου, ωστόσο το αποτέλεσμα - το τελικό προϊόν - είναι σε γενικές γραμμές καλά tattoos και θεωρώ πως αυτό “επεκτείνει” την τέχνη. 

Συνεπώς, σε αυτά τα προγράμματα παρουσιάζονται και “ποιοτικά” tattoos;

Σε πολλά από αυτά τα σόου συμμετέχουν δυνατοί tattoo artists. Αυτό που έχει πολύ ενδιαφέρον είναι η κριτική. Ακόμα και αν ένα tattoo δεν είναι καλό, υπάρχει μια εξήγηση γιατί δεν είναι καλό και πως μπορεί να γίνει καλύτερο. Επομένως, χάρη σε αυτή την κριτική υπάρχει μια πιο “μορφωμένη” πελατεία.

Τότε γιατί ακόμα συναντάμε τόσα πολλά “crap” (χάλια) tattoos;

Διότι υπάρχει κόσμος που θέλει τα πράγματα να γίνονται φθηνά και γρήγορα. Που σκέφτεται ότι θα του κάνει tattoo ο φιλαράκος του δωρεάν. Ή που απλά δεν θέλει να περιμένει ένα χρόνο για να κάνει ας πούμε ένα tattoo στον Mike Rubendall. Εγώ κάνω tattoo μια φορά το χρόνο επειδή πρέπει να περιμένω και ήμουν και παντρεμένη με τον δικό μου tattooist (γέλια). Για αυτό το λόγο τόσοι πολλοί celebrities έχουν τόσο χάλια tattoos. Επειδή το θέλουν εκείνη τη στιγμή και θα απευθυνθούν σε όποιον είναι διαθέσιμος, ακόμα και αν δεν είναι ο καλύτερος για να τους το κάνει. 

Ένα άλλο λυπηρό γεγονός είναι ότι βλέπω πολλές νέες γυναίκες που αφήνουν τα αγόρια τους, που είναι wanna-be tattooers, να χρησιμοποιούν τα σώματά τους ως μπλοκ ζωγραφικής. Επίσης, υπάρχει πλέον και το φαινόμενο των “tattoo models”…

Ποια είναι η άποψη σου για αυτό το “φαινόμενο”;

Στις μέρες μας, υπάρχει αυτή η άνοδος των “μοντέλων με tattoo” ως επαγγελματική επιλογή, όπου ορισμένες νεαρές γυναίκες λένε “όταν μεγαλώσω, θέλω να γίνω tattoo model”. Στην πραγματικότητα οι περισσότερες από αυτές τις κοπέλες δεν πληρώνονται για να ποζάρουν στα tattoo magazines και γενικά το modelling στο μεγαλύτερο ποσοστό του δεν αποτελεί επάγγελμα που θα σε συντηρεί για μια ζωή. Στο παρελθόν έβλεπες μεγαλύτερη “ποικιλία” γυναικών με tattoos στα περιοδικά. Τα κριτήρια επιλογής είχαν να κάνουν και με την ποιότητα των tattoo τους. Τώρα πολλά περιοδικά φωτογραφίζουν κυρίως αποκλειστικά “σέξι γκόμενες” χωρίς να έχει σημασία πως είναι τα tattoos τους. Αυτό με στεναχωρεί ιδιαίτερα και είναι ένα από τα αρνητικά του “mainstreaming” και της μαζικής εμπορευματοποίησης του tattooing. Σχετικά με αυτό, πλέον ακολουθούμε τα γενικά πρότυπα των mainstream media. 

Εκτός των γυναικών, βλέπουμε και νέους άντρες να κάνουν πολλά tattoos σε πολύ μικρή χρονική περίοδο. Τι έχεις να πει γι' αυτό;

Είναι η “επίδραση” του Justin Bieber, όπου τα tattoo ξεκινούν χαμηλά από τον καρπό και προχωράνε προς τα πάνω αντί για το ανάποδο. Έχει να κάνει με το “φαίνεσθαι”. Θεωρώ πως φέρουν μερίδιο ευθύνης και οι tattooers γι' αυτό. Στο παρελθόν, δεν μπορούσες να κάνεις tattoo στο λαιμό ή χαμηλά στα χέρια, εκτός και εάν είχες ένα μεγάλο ποσοστό του σώματος σου καλυμμένο με tattoo. Τώρα πια δεν έχει σημασία.

Με όλα αυτά που ειπώθηκαν, κλείνοντας θέλω να πω ότι πιστεύω πως διανύουμε μια πραγματικά υπέροχη και συναρπαστική εποχή στο tattooing και αισθάνομαι ευγνωμοσύνη που είμαι κομμάτι της. 

 

Interview & photos (portrait & books) by Ino Mei.

Back photo by Craig Burton

 

46_Moo_04_web

Tattoo by Sulu'ape Pili Mo'o / photo from “Black Tattoo Art 2” / Author Marisa Kakoulas / Edition Reuss.

21_Xed_LeHead_16_web

Tattoo by Xed Lehead at Divine Canvas Tattoo / photo from “Black Tattoo Art 2” / Author Marisa Kakoulas /  Edition Reuss.

57_Loic_Lavenu_02_web

Tattoo by Loic Lavenu aka XOIL / photo from “Black Tattoo Art 2” / Author Marisa Kakoulas /  Edition Reuss.

50_Gerhard_Wiesbeck_T_01b_web

Tattoo by Gerhard Wiesbeck at Time Travelling Tattoo / photo from “Black Tattoo Art 2” / Author Marisa Kakoulas /  Edition Reuss.

08_Peter_Schachner_05_web

Tattoo by Peter Schachner at Lard Yao Tattoo / photo from “Black Tattoo Art 2” / Author Marisa Kakoulas /  Edition Reuss.

66_Thomas_Hooper_05c_web

Tattoo by Thomas Hooper at Rock of Ages Tattoo / photo from “Black Tattoo Art 2” / Author Marisa Kakoulas /  Edition Reuss.

04_Volker_Simone_web

Tattoo by Volko Merschky and Simone Pfaff at Buena Vista Tattoo Club / photo from “Black Tattoo Art 2” / Author Marisa Kakoulas /  Edition Reuss.

16_TomasTomas_02new_web

Tattoo by Tomas Tomas at Into You Tattoo / photo from “Black Tattoo Art 2” / Author Marisa Kakoulas /  Edition Reuss.

13_Nazareno_D_01_web

Tattoo by Nazareno Tubaro / photo from “Black Tattoo Art 2” / Author Marisa Kakoulas /  Edition Reuss.

69_Patrick_Huettlinger_DOTS_07_web

Tattoo by Patrick Huettlinger / photo from “Black Tattoo Art 2” / Author Marisa Kakoulas /  Edition Reuss.

19_Dan_DiMattia_D_07a_web

Tattoo by Daniel DiMattia at Calypso Tattoo / photo from “Black Tattoo Art 2” / Author Marisa Kakoulas /  Edition Reuss.

09_Roxx_2Spirit_09_web

Tattoo by Roxx at 2Spirit Tattoo / photo from “Black Tattoo Art 2” / Author Marisa Kakoulas /  Edition Reuss.

Top