Χρήστος (Christ) Ζαχαρόπουλος

Artists - Studios - Τεύχος 12 - 13

Ο Christ, κατά κόσμον Χρήστος Ζαχαρόπουλος, παραχώρησε συνέντευξη στο HeartbeatInk Tattoo Magazine για την «αρρώστια» που έχει με το tattoo, τη ζωή στην Κύπρο, το κατά πόσο η ιδιότητα του ως tattooist έχει επηρεαστεί από το γεγονός πως είναι πατέρας, την αυξανόμενη δημοτικότητα και εν μέρη εμπορευματοποίηση του tattoo στις μέρες μας και τα reality tattoo shows τα οποία χαρακτηρίζει «τραγικά».

Φωτογραφίες & συνέντευξη: Ινώ Μέη.

Πως μυήθηκες στο tattoo;

Ήμουν κολλητός φίλος με τον Τάσο (σ.σ. Tas Danazoglou) και μια μέρα πήγα για να μου κάνει tattoo στο στούντιο του Mike the Athens, όπου και δούλευε. Έτσι γνώρισα τον Mike γύρω στο 1997 και μου πρότεινε να αναλάβω χρέη shop manager. Το 1999 έκανα τα πρώτα μου tattoo σε φίλους, στην αδερφή μου και πάνω μου. Κατά βάση δεν μου έμαθε κάποιος. Ήμουν “άρρωστος” με το tattoo και βρέθηκα στο «ιδανικό» περιβάλλον με τον Mike, ο οποίος μου έδειξε πως να κολλάω βελόνες, τον Tas και τον Γιώργο (σ.σ. Yorg Powell). Έτσι, βλέποντας τα παιδιά για καιρό, σε κάποια φάση άρχισα να κάνω tattoo. Δεν είχα καμία σχέση με τη ζωγραφική. Μ’ αρέσει πάρα πολύ το tattoo. Και αυτό εξέλιξα.

Αισθάνομαι πως ήμασταν πάρα πολύ τυχεροί, γιατί ο Mike είναι καλλιτέχνης πολύ επιπέδου υψηλού. Και πέρα από εμάς, βοήθησε και άλλο κόσμο να φτάσει εκεί που έφτασε. Είναι πολύ σημαντικό το ότι υπήρχε ένα τέτοιο άτομο στην Ελλάδα. Σαφώς και υπήρχαν και άλλοι που κάναν tattoo και μάλιστα ήταν και καλοί, απλά αυτά που θέλαμε εμείς, τα είχε ο Mike. Τον αισθανόμαστε κάπως σαν τον «πατέρα» μας.

Christ_05_web

Πότε έφυγες από την Αθήνα;

Το καλοκαίρι του 1999 πήγα στην Κύπρο να βρω των Tas και δούλεψα μαζί του στο studio του Πάρη στην Αγία Νάπα. Μέχρι και το 2004 πήγαινα κάθε καλοκαίρι στην Κύπρο και δούλευα για σεζόν σε ένα “τουριστικό” στούντιο που είχε ανοίξει ένα φίλος από Ελλάδα. Γεγονός το οποίο με ωφέλησε όσον αφορά το tattooing γιατί τότε ήμουν στην αρχή. Την υπόλοιπη χρονιά κυρίως ταξίδευα και έκανα διάφορα guest spots, όπως στο LTW που δούλευε ο Tas στη Βαρκελώνη, εδώ στην Αθήνα στα παιδιά και στη Jacqueline Spoerlé στη Λουκέρνη της Ελβετίας, όπου και πηγαίνω ακόμα. Η Jacqueline  είναι μια τρομερά ταλαντούχα και ταπεινή γυναίκα.

Πως και μετά από όλη αυτή την “περιπλάνηση” αποφάσισες να εγκατασταθείς τελικά στην Κύπρο;

Στην Κύπρο ξεκίνησα να κάνω tattoo “επαγγελματικά”, οπότε με τα χρόνια απέκτησα πελάτες και είχα ήδη έναν κύκλο. Έπειτα, μου άρεσε πολύ το ότι είναι αρκετά ήσυχα. Ωραία είναι τα ταξίδια, αλλά χρειάζεσαι και μια βάση με πιο ήρεμους ρυθμούς για να επιστρέψεις. Από το 2004 βρίσκομαι μόνιμα στην Κύπρο. Η Κύπρος αποτελεί ιδανικό περιβάλλον και για τα παιδιά μου. Επίσης, στο στούντιο που διατηρώ, το Endangered Species Tattoo, έρχεται αρκετός κόσμος και κάνει guest spots, ανάμεσα τους και ο Tas, ο Yorg, η Jacqueline κ.ά..

Τι ήταν αυτό ακριβώς σε τράβηξε τόσο πολύ στο tattoo;

Με τράβηξε η τέχνη του tattoo, η ουσία του. Όχι το lifestyle ή ό,τι είναι easy – going. Όταν έκανα το πρώτο μου tattoo έπαθα σοκ. Είπα απλά πως θα γεμίσω και γέμισα πολύ γρήγορα. Δεν μπορούσα να μην κάνω tattoo. Έπειτα εξελίχθηκε και σε δουλειά, όχι γιατί έπρεπε να ζήσω από αυτό, αλλά γιατί μου άρεσε τόσο πολύ. Ίσως γι’ αυτό και να το βλέπω κάπως διαφορετικά. Βέβαια από την άλλη, δεν είναι και τίποτα παραπάνω από ένα tattoo. Σίγουρα κάνεις κάτι δημιουργικό με βαθμό δυσκολίας και ένα lifestyle που δεν αλλάζει. Ωστόσο είναι μια δουλειά. Πας το πρωί όπως πάει και ο καθένας στη δουλειά του. Απλά εμείς είμαστε τυχεροί και πάμε λίγο πιο αργά (γέλια).

Christ_02_web

Το tattoo style σου που κυμαίνεται;

Κάνω κυρίως Traditional Tribal work – από γραμμικά μέχρι φουλ μαύρα, από διάφορους πολιτισμούς. Η πηγή έμπνευσης είναι αστείρευτη. Αυτά μου άρεσαν πάντα περισσότερο και αυτά μου βγαίνουν πιο εύκολα. Βέβαια, λόγω του στούντιο που διατηρώ στην Λευκωσία και επειδή δουλεύω κυρίως με guests tattooers, πρέπει να τα κάνω όλα. Οφείλω να τα κάνω από τη στιγμή που το ζητάει ο πελάτης και το αντιμετωπίζω ως πρόκληση. Σίγουρα δεν θα το έκανα σε ένα tattoo convention καθώς εκεί θα υπάρχουν καλλιτέχνες που κάνουν λ.χ. προσωπογραφίες καλύτερα από εμένα. Πάντως, το αποτέλεσμα θα είναι αξιοπρεπέστατο και ο πελάτης θα φύγει ευχαριστημένος. 

Να υποθέσω πως τα Tribal γίνονται κυρίως freehand;

Ναι, κατά 99% τα κάνω freehand. Δεν μπορείς να βγάλεις stencil σε αυτό το είδος. Θα πρέπει να είναι κάτι πολύ συμμετρικό ή απόλυτο για να το κάνεις στάμπα. Έχει άλλη μαγεία το freehand, καθώς η επαφή όταν ζωγραφίζεις απευθείας στο δέρμα, είναι κάτι το διαφορετικό. Πιθανότατα να το αισθάνεται και πιο «μοναδικό» ο πελάτης. 

Υπάρχει κάποιος που να σε έχει εμπνεύσει στη δουλειά σου; Ποιους tattooists θαυμάζεις;

Θαυμάζω τον Mike, τον Tas, τον Yorg, τη Jacqueline, τον Alex Binnie και τον Curly. Είναι όλοι τους “top” καλλιτέχνες και το επίπεδο είναι τόσο υψηλό που το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι απλά να το ακολουθήσεις, σε όποιο βαθμό μπορείς. Όχι ανταγωνιστικά. Και φυσικά τι να πει κανείς για τον Filip Leu... Έχω εμπνευστεί από όλους τους και ιδιαίτερα από τη δουλειά του Curly και του Alex Binnie. Στο παρελθόν, έχω επηρεαστεί και από τα παραδοσιακά Tribal και liner work του Tas, τα οποία πιστεύω πως ο καθένας μας πλέον έχει εξελίξει με τον δικό του τρόπο. 

Christ_03_web

Πως βλέπεις την όλο και αυξανόμενη δημοτικότητα του tattoo στις μέρες μας;

Εγώ κάθομαι στην τρύπα μου και δεν με νοιάζει (γέλια). Όπως όλα, έτσι και αυτό έχει τη θετική και την αρνητική του πλευρά. Απλά αναρωτιέμαι ώρες ώρες, που θα πάει πλέον...; Όλοι tattoo. Τείνει να χάσει τη μαγεία του... Και όλοι θέλουν να ασχοληθούν με το tattoo γιατί είναι “χάι”. 

Λόγω της «εμπορικότητας» του, πολλοί βλέπουν το τώρα και όχι το παρελθόν, την ιστορία του tattoo και τις τεχνικές του. Οφείλεις να μάθεις κάποια πράγματα και να σέβεσαι. Για παράδειγμα δεν μπορεί να είσαι tattooist και να μην γνωρίζεις τον Alex Binnie. Το tattoo έτσι όχι μόνο δεν εξελίσσεται, αλλά πηγαίνει πίσω. 

Από την άλλη, έτσι είναι σε όλα τα πράγματα και στην ουσία ο καλλιτέχνης “διαλέγει” το πελατολόγιο του. Όπως και ο professional πελάτης θα πάει στον professional tattooist. Από την άποψη ότι αυτό που παρουσιάζεις θα το εκλάβουν αυτοί που καταλαβαίνουν τη δουλειά σου.  Άμα τύχει να δω ένα άτομο που είναι “κάπως” και θέλει πιο celebrity  κατάσταση κ.ο.κ. με ωραίο τρόπο τον παραπέμπω αλλού. 
    
Επίσης, αυτή η φάση που είναι στα σπίτια και κάνουν tattoo, σε καμία περίπτωση δεν είναι “underground”. Εγώ το θεωρώ μιζέρια. Και έχει γίνει κατά κάποιο τρόπο και αυτό μια μόδα. Ότι δηλαδή δεν θα πάω σε στούντιο να πληρώσω, θα πάω στο Γιαννάκη λ.χ. σπίτι και θα’ ναι μια χαρά. Τελικά, καμιά φορά πρέπει να πάθεις για να μάθεις και ό,τι δίνεις παίρνεις. Αν και αυτό στο tattoo δεν ισχύει απόλυτα, γιατί υπάρχουν και άτομα που χρεώνουν πάρα πολλά επειδή είναι “χάι” η φάση και εσύ τελικά παίρνεις “βήτα”.

Τέλος, ο κόσμος ανοίγει την τηλεόραση, βλέπει τον Μπέκαμ με tattoo και πάει να κάνει tattoo. Ακόμα και αυτό ωφελεί το χώρο ως ένα σημείο, απλά όλοι αυτοί νομίζουν ότι το tattoo είναι κάτι εύκολο. Δηλαδή, βλέπει ο άλλος το Miami Ink ή κάποια άλλη από αυτές τις σαβούρες και έρχεται την άλλη μέρα και σου λέει «κάνε μου tattoo». Μα θα το έχεις πάνω σου μια ζωή! Τι λογική είναι αυτή; Τώρα είναι της μόδας. Αύριο μπορεί να μην είναι. Τότε τι θα κάνεις;

Christ_04_web

Τι πιστεύεις για τα reality show με αντικείμενο το tattoo;

Τα βρίσκω τραγικά. Οτιδήποτε σε reality δεν μου αρέσει και θεωρώ ότι έχει παραγίνει. Βέβαια, αυτός που καταλαβαίνει πέντε πράγματα παραπάνω μπορεί να μάθει κάτι όσον αφορά το ποιοτικό tattooing παρακολουθώντας τα. Αυτή είναι και η “καλή” τους πλευρά. Γιατί μπορεί η αισθητική να είναι κακή σε αυτά τα σόου, ωστόσο τεχνικά οι περισσότεροι που λαμβάνουν μέρος είναι καλοί tattooists. Άρα τουλάχιστον βλέπεις πιο “καθαρές” δουλειές και μπορείς να καταλάβεις εν μέρη πως λειτουργούν τεχνικά τα πράγματα. Κατά τα άλλα, σου πετάνε το φαγητό μαγειρεμένο χωρίς να σου δείξουν πως έχει γίνει. Νομίζει μετά ο κόσμος ότι θα πάει σε ένα στούντιο και θα ζητήσει μια πλάτη και απλά θα του την κάνουν, σαν να ψωνίζει ρούχο. Να δω τι θα το κάνει μετά το backpiece…

Εννοείς κατά πόσο θα μπορεί να το «υποστηρίξει»;

Το πόσο υποστηρίζεις κάτι, στην προκειμένη περίπτωση τα tattoo σου, φαίνεται στην καθημερινότητα σου. Αν αυτό που θα «χτυπήσεις» το έχεις ψάξει και μελετήσει, πάντα θα το υποστηρίζεις και πάντα θα το γουστάρεις. Είτε είναι καλοχτυπημένο, είτε είναι μέτρια χτυπημένο, είτε είναι κακοχτυπημένο. Άμα το κάνεις απλά για να το κάνεις, όταν θα πας για παράδειγμα με τους γονείς σου σε ένα γάμο και θα σε βλέπουν όλοι σαν «εξωγήινο», θα κρύβεσαι. Όπως και να’ χει εσύ το επέλεξες. 

Έχω κάποιους πελάτες που δουλεύουν σε τράπεζα και μου λένε πως θα έρθει το πρωί το αφεντικό και φοβούνται μην τους επιπλήξει για τα tattoo. Δεν το καταλαβαίνω αυτό. Δηλαδή θα αποδώσεις στην δουλειά σου λιγότερο ή θα την κάνεις διαφορετικά; Στην Αγγλία πως εργάζεται κόσμος σε τράπεζες και είναι τίγκα στα tattoo; Άρα από’ σένα εξαρτάται πως θα το παρουσιάσεις στον άλλο και πόσο πολύ σ’ αρέσει. Αν σε κάποιες στιγμές σου αρέσει να τα δείχνεις και σε άλλες κρύβεσαι, τότε για’ μένα – καλύτερα να μην κάνεις tattoo. Γι’ αυτό και απαιτείται ώριμη σκέψη πριν προχωρήσεις στην υλοποίηση. Γιατί το tattoo είναι για πάντα. Και αυτό είναι και το ωραίο του.

Christ_01_web

Θεωρείς πως η έννοια της μονιμότητας αποτελεί κομμάτι της γοητείας του tattoo;

Σίγουρα. Το tattoo πάει μαζί σου όσο πας κι εσύ. Και λίγο παραπάνω (γέλια). Είμαι αυτός που είμαι, με τα tattoo μου. Αν τα «βγάλω» θα είμαι άλλος. Δεν θα με γνωρίσουν τα παιδιά μου.

Τα παιδιά που γεννιούνται σε οικογένειες όπως η δική σου και του Tas που τα tattoo σας καλύπτουν μεγάλη επιφάνεια του σώματός και φτάνουν μέχρι και το πρόσωπο, πως τα αντιλαμβάνονται;

Συνηθίζουν. Σαφώς και έχουν τις απορίες τους. Ο μικρός μου ο γιος τις προάλλες με ρώτησε «μπαμπά γιατί έχεις τόσα πολλά tattoo και στο πρόσωπο;», επειδή βλέπει άλλους γονείς και δεν έχουν. Του είπα πως έχει να κάνει με τη δουλειά μου και πως μου αρέσει και πως όλοι είμαστε λίγο διαφορετικοί. Και οι καλλιτέχνες ίσως ακόμα περισσότερο.

Το γεγονός ότι είσαι πατέρας και έχεις οικογένεια, κατά πόσο έχει επηρεάσει τη δουλειά σου ως tattooist?

Όσον αφορά το καλλιτεχνικό κομμάτι, δεν με έχει επηρεάσει. Η καθημερινότητα μου είναι το tattoo και το σκέφτομαι συνέχεια. Ακόμα και στο καθρέφτη να κοιταχτώ… καταλαβαίνεις (γέλια). Το μόνο κομμάτι που έχει πρακτικά επηρεαστεί είναι τα πολλά και αυθόρμητα ταξίδια που έκανα στο παρελθόν, τα οποία έχουν μειωθεί συνειδητά, από μεριάς μου, διότι βάζω πρώτα απ’ όλα την οικογένεια μου. Βέβαια, σε κάποια ταξίδια που είναι εφικτό, τους παίρνω μαζί μου! Σε γενικές γραμμές θεωρώ ότι μπορείς να το οργανώσεις, απλά θέλει παραπάνω προσπάθεια. Για παράδειγμα έχω πάει με τον μεγάλο μου το γιο (σ.σ. τώρα είναι εξήμισι ετών) στο Λονδίνο στο Into You. 

Επίσης, οι γιοι μου έρχονται στο στούντιο μου. Τους αρέσει πολύ! Συγκεκριμένα, ο μεγάλος πλένει tubes και μαθαίνει πράγματα και ο μικρός ζωγραφίζει. Κάθονται μαζί μου και μυούνται σιγά σιγά σε αυτή την απόλυτη τέχνη. Μακάρι, αν τα καταφέρουν, να το ακολουθήσουν το tattoo. Θα χαρώ. 

Christ_06_web
    
Πως ορίζεις το tattoo ως «απόλυτη» τέχνη;
    
Το tattoo είναι από τις πιο αρχαίες τέχνες και μένει για πάντα στο δέρμα, γεγονός που το καθιστά απαραίτητα αλάνθαστο. Έχει μεγάλο βαθμό δυσκολίας. Γιατί αν κάνεις λ.χ έναν πίνακα και το αποτέλεσμα δεν είναι αυτό που θες, μπορείς να τον διορθώσεις ή στην τελική τον πετάς και φτιάχνεις άλλο. Στο tattoo δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Αν σου φύγει κάτι στο freehand, είναι πολύ δύσκολο να το φέρεις. Σαν τέχνη είναι πολύ δύσκολη. Τουλάχιστον αυτή είναι η άποψη μου. Αν και πιστεύω πως αν ρωτήσεις κι άλλους που είναι μέσα στη δουλειά, θα συμφωνήσουν. 

Πέρα από το βαθμό δυσκολίας που ανέφερες, στο tattoo δεν φέρει μεγάλη βαρύτητα και η ευθύνη;

Σίγουρα. Η ευθύνη και ως προς τον άνθρωπο που του κάνεις tattoo, αλλά και ως προς τον εαυτό σου, καθώς αν δεν το κάνεις «σωστά», θα αισθάνεσαι άσχημα. Δυστυχώς ή ευτυχώς στο tattoo δεν χωράνε ιδιαίτερα λάθη.

Με ποιο τρόπο το αντιμετωπίζετε αυτό οι tattoo artists; 

Ένας σωστός καλλιτέχνης όταν δεν νιώθει καλά ή δεν έχει την ενέργεια που απαιτείται, δεν θα κάνει το tattoo. Οφείλει να είναι εκεί 100%. Οπότε, εφόσον σέβεται το εαυτό του και τον πελάτη, θα του πει απλά και ωραία πως δεν είναι η μέρα του, πως δεν αισθάνεται καλά κ.ο.κ. και θα μεταθέσει το ραντεβού για κάποια άλλη μέρα. Θεωρώ πως με την πάροδο του χρόνου το άγχος είναι λιγότερο, όσο γίνεσαι πιο έμπειρος tattooist. Και εγώ στην αρχή αγχωνόμουν και κυρίως με τα μεγάλα κομμάτια.

Christ_07_web

Πως βλέπεις το tattoo στην Κύπρο; 

Από το 1999 που πρωτοπήγα για να βρω τον Tas, μου έκανε εντύπωση το πόσα πολλά tattoo είχαν οι Κυπραίοι. Παρόλο που πληθυσμιακά είναι λιγότερος ο κόσμος και συνεπώς πιο κλειστή η κοινωνία, τα tattoo ήταν αναλογικά περισσότερα και οι άνθρωποι πιο εξοικειωμένοι με την ύπαρξή τους. Γεγονός που σίγουρα οφείλεται στους πολλούς Άγγλους. Προσωπικά, θεωρώ πως στην Κύπρο ήταν πιο μπροστά. Ακόμα και τώρα έχει φουλ δουλειά και κόσμο με tattoo.

Πέρα από τον πολυάριθμο tattooed κόσμο που περιγράφεις, υπάρχουν και πολλοί tattoo artists στο νησί; 

Πλέον έχει και artists. Αλλά δεν θα τους ονόμαζα artists με την έννοια του καλλιτέχνη, γιατί πιστεύω πως ακόμα το επίπεδο είναι σχετικά χαμηλό. Το λέω χωρίς κακία. Απλά είναι άτομα τα οποία προσπαθούν και ίσως δεν ασχολούνται τόσο όσο πρέπει. Κάποιοι βέβαια σιγά σιγά εξελίσσονται, ωστόσο οι περισσότεροι το κάνουν βιοποριστικά ή αυτοί που ξεκινούν τώρα μπορεί να το κάνουν πιο πολύ για τη μόδα ή γιατί νομίζουν πως είναι “high life” και όχι γιατί το γουστάρουν πραγματικά.

ΤΙ εννοείς “high life”;

Βλέπουν τους rockstars και λένε αυτό είναι! Ο rockstar για να φτάσει σε αυτό το σημείο και να έχει τη λιμουζίνα να περιμένει να τον πάρει, έχει αντιμετωπίσει και δέκα καραδύσκολες καταστάσεις στο παρελθόν. Έτσι είναι και στο tattoo. Δεν μπορείς να φτάσεις «ψηλά» από την μια μέρα στην άλλη. Προηγείται μια πορεία. Δεν πας στο κλαμπ και δηλώνεις tattooist και έρχονται όλα τσάμπα γιατί είσαι «χάι». Δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Έπειτα πιστεύω πως αν το επιδιώκεις πολύ, στο τέλος δεν «γίνεσαι». Το tattoo το κάνεις γιατί το αγαπάς. Αλλιώς μην το κάνεις καθόλου.

Christ_08_web        

Η tattoo σκηνή της Ελλάδας πως σου φαίνεται;

Πλέον έχει ανέβει πολύ το επίπεδο από θέμα tattooist, αλλά και ο κόσμος μου φαίνεται πως το δέχεται περισσότερο. Σε αυτό σίγουρα έχει συμβάλει αρκετά το ίντερνετ. Εγώ θυμάμαι πως όταν έφυγα από την Ελλάδα, υπήρχαν πέντε άτομα που έκαναν tattoo της προκοπής. Τώρα είναι σαράντα και κάνουν πολύ καλή δουλειά.

Σε παγκόσμιο επίπεδο που θεωρείς πως βρίσκεται το tattoo;    

Έχει ξεφύγει εντελώς! Το tattoo χτυπάει κόκκινο από θέμα επιπέδου. Επίσης, είναι κάτι σαν “must”. Όλοι έχουν tattoo, για τους λόγους τους. 

Συνεπώς σε δέκα χρόνια από τώρα, πιστεύεις πως θα έχει αλλάξει το κοινωνικό τοπίο; 

Αυτό δεν μπορούμε να το ξέρουμε. Σίγουρα θα είναι κοινωνικά πολύ πιο αποδεκτό, καθώς αλλάζουν οι γενιές. Άλλη η γενιά των γονιών μας - και πάλι καλά που ο πατέρας μου είναι ανοιχτόμυαλος και το δέχτηκε -, άλλη η δική μας και άλλη αυτή των παιδιών μας. Είναι λογικό να αποδέχονται το tattoo ολοένα και περισσότερο. Η δική μας γενιά έχει επί το πλείστον tattoo. Οπότε τα παιδιά μας μεγαλώνουν με tattoo γύρω τους. Άρα μελλοντικά θα είναι πιο εύκολο ώστε να το δεχτούν και όλοι οι υπόλοιποι. Είναι λογική συνέχεια. 

Christ_09_web

Ποια είναι η γνώμη σου για τα tattoo conventions;

Στα tattoo conventions ο κόσμος μπορεί να δει την εξέλιξη της συγκεκριμένης τέχνης. Σίγουρα υπάρχει και η πιο εμπορική πλευρά. Στις μέρες μας, κάθε Σαββατοκύριακο γίνεται ένα tattoo convention κάπου στον πλανήτη. Σίγουρα συναντάς και ορισμένους καλλιτέχνες με “attitude”. Εγώ δεν είμαι τόσο αυτής της φάσης. Κρατάω πιο χαμηλούς τόνους. Όπως και να’ χει πάντως, ένα convention που γίνεται σωστά, λειτουργεί ως κάτι πολύ θετικό και πρέπει να γίνονται conventions.  

Tattoo, ποιοι σου έχουν «χτυπήσει»;

Πολλοί! Οι Tas, Mike the Athens, Yorg, Jacqueline Spoerlé, Curly, Neil Ahern, Daniel Di Mattia, Valentin Steinmann, Alvin Chong, Xavi Castano, Tomas Garcia, Croc, η γυναίκα μου η Ελίνα και εγώ έχω κάνει πάνω μου. Μπορεί να έχω και τίποτα μικρό από κάποιον και να μην το θυμάμαι τώρα. Μπορεί να ήμασταν λιώμα σε κάνα convention (γέλια).

Christ_11_web

Christ_12_web

Το HeartbeatInk Tattoo Magazine ευχαριστεί θερμά το Honest Tattoo για τη φιλοξενία και την πραγματοποίηση της φωτογράφισης.

Tattoo work photographs courtesy of Endangered Species Tattoo.

Christ_linear_15_web

Christ_linear_14_web

Christ_linear_06_web

Christ_linear_12_web

Christ_linear_02_web

Christ_linear_03_web

Christ_linear_01_web

Christ_linear_04_web

Christ_linear_07_web

Christ_linear_08_web

Christ_linear_13_web

Christ_linear_10_web

Christ_linear_19_web

Christ_linear_17_web

Christ_linear_21_web

Christ_linear_11_web

Christ_linear_22_web

Christ_linear_05_web

Christ_linear_16_web

Christ_linear_09_web

Christ_black_11_web

Christ_black_13_web

Christ_black_12_web

Christ_black_17_web

Christ_black_16_web

Christ_black_15_web

Christ_black_14_web

Christ_black_10_web

Christ_black_09_web

Christ_black_03_web

Christ_black_01_web

Christ_black_02_web

Christ_black_08_web

Christ_various_07

Christ_various_02

Christ_various_04

Christ_various_03

Christ_various_01

Christ_various_06

Christ_various_05

Christ and his family.

with-family_web

Crhist and Tas Danazoglou.

IMG_0988_web

Top