Με συνεχώς ανοδική πορεία στο tattoo, ο εξαιρετικός Alex Gotza μίλησε στο HeartbeatInk για τη διαχρονικότητα του Neo Traditional, την άνθηση του tattoo στην Ελλάδα και τη σημασία των tattoo conventions. 

Πως προέκυψε η  μύησή σου  στο χώρο του tattoo;

Προέκυψε πριν από έντεκα χρόνια, μετά από μια ιδιαίτερα δύσκολη προσωπική κατάσταση που πέρασα. Μέχρι τότε ακολουθούσα μια άλλη δουλειά. Μετά από αυτό το γεγονός, πήγα στο Γιώργο το Μαυρίδη ως βοηθός - μαθητής. Βέβαια, το tattoo ήταν κάτι που σκεφτόμουν από δεκαπέντε χρονών. Δηλαδή, δεν το ξεκίνησα σε εκείνη τη φάση απλά και μόνο για να το ξεκινήσω. Η σκέψη υπήρχε από πολύ πιο πριν και απλά συνέβη τότε, ίσως ως απόρροια άλλων πραγμάτων. Κάθε πράγμα γίνεται για κάποιο λόγο.

Ποια εποχή έγινε αυτό;

Το 2002. Μετά από ένα χρόνο μπήκα πιο ενεργά στο tattoo. Πήγα στο πρώτο μου tattoo convention ως apprentice στην Αθήνα το 2003, που διοργάνωνε τότε το Medusa tattoo στον Ταύρο. Στο Γιώργο έμεινα μέχρι το 2006 και μετά πήγα στο Nico tattoo για τα επόμενα τρία χρόνια, όπου και γνώρισα τον Κώστα Τζηκαλάγια. Ο Κώστας ασχολήθηκε μαζί μου πολύ, ώστε να μάθω. Στην ουσία αν πρέπει να πω για έναν άνθρωπο που μου έχει δείξει το tattoo, αυτός είναι ο Κώστας. Ο Γιώργος με βοήθησε στα πρώτα βήματα, σαν τα μωρά (γέλια) και ο Κώστας μου έδειξε πως είναι πραγματικά τα πράγματα στο χώρο του tattoo. Όλος αυτός ο κύκλος έκλεισε στα μέσα του 2009 και μετά ανοίξαμε με τον Κώστα το Dirty Roses.

DSC_6676_net

Το όνομα Dirty Roses πως προέκυψε;

Ήταν μια περίοδος που ψάχναμε για όνομα και είχαμε “κολλήσει”. Σκεφτήκαμε πάρα πολλά, δεν βγάζαμε άκρη και στο τέλος καταλήξαμε στο Dirty Roses. Ήταν μια ιδέα της στιγμής. Δεν συντελείται από τις κλασικές tattoo λέξεις: ink, skin, tattoo ούτε τις εμπεριέχει. Είναι κάτι το διαφορετικό. Επίσης, διατηρώ την εντύπωση πως δεν υφίσταται παγκοσμίως άλλο tattoo studio με αυτό το όνομα.

Πότε άνοιξε το studio και ποια είναι η “φιλοσοφία” του;

Το Dirty Roses άνοιξε το Σεπτέμβρη του 2009 μετά από αρκετές δυσκολίες. Ήταν και για τους δυο το πρώτο μαγαζί που στήναμε και τα διαδικαστικά ήταν πολλά. Η εμπειρία μας σε διαφορετικά στούντιο μας βοήθησε να κρατήσουμε τα σωστά πράγματα που μάθαμε και να αποφύγουμε τα τυχόν λάθη που συναντήσαμε γύρω μας, ώστε να χαράξουμε μια διαφορετική πορεία στο θέμα του tattoo.

Ο δρόμος που χαράζουμε είναι ο εξής: όχι σχέδια μέσα στο μαγαζί, όχι έτοιμα σχέδια, όχι το ίδιο tattoo συνέχεια. Ο καθένας μας μπορεί να δουλέψει ελεύθερα και με τους δικούς του χρόνους. Εμένα προσωπικά μου δόθηκε η δυνατότητα να ασχοληθώ πιο εξειδικευμένα, κάτι που δε μου είχε δοθεί πριν το Dirty Roses. Nα κάνω αυτό που θέλω όσον αφορά το σχεδιασμό και το στυλ του tattoo και κατά συνέπεια να το εξελίξω.

Με τον Κώστα βοηθάμε ο ένας τον άλλο όσον αφορά στο θέμα σκέψης και αντίληψης. “Σπρώχνει” ο ένας τον άλλο ώστε να γίνει καλύτερος. Υπάρχει συναγωνισμός. Η ατμόσφαιρα στο στούντιο είναι φιλική και κάπως οικογενειακή θα έλεγα. Και τα άτομα που στην πορεία συνεργαστήκαμε, βοηθοί και μαθητές, εντάχτηκαν σε αυτή την “οικογένεια”. Με αυτό τον τρόπο αποφεύγονται παρεξηγήσεις και δεν υπάρχουν διαχωρισμοί. Ο καθένας έχει το προσωπικό του στυλ και θέλουμε αυτό να καλλιεργείται.

Από εκεί και πέρα αν θα εξελιχθείς ή όχι στο καλλιτεχνικό κομμάτι, είναι στο χέρι σου! Προσωπικά, τα τελευταία δυόμισι χρόνια έχω βρει ένα κομμάτι που βλέπω πως με ενδιαφέρει πολύ και μου ταιριάζει και προσπαθώ να εξελιχθώ πάνω σε αυτό. Το πόση εξέλιξη θα έχω είναι καθαρά στο χέρι μου. Το ίδιο ισχύει για όλους μας. Αν “στρωθείς” και δουλέψεις σκληρά θα εξελιχθείς.

DSC_6619_net

Πως θα χαρακτήριζες το στυλ σου τώρα;

Όταν ξεκινήσαμε το Dirty Roses μου δόθηκε η δυνατότητα να δοκιμάσω κάτι διαφορετικό (κόμικς – ρεαλιστικό) και κατάφερα να το κάνω. Το συνέχισα για ένα χρόνο, όπου με κούρασε κάπως γιατί έπαιρνα αναγκαστικά τους χαρακτήρες έτοιμους (marvel, dc comics, κ.ο.κ.) και ήθελα να δοκιμάσω κάτι που να το δημιουργώ εγώ από την αρχή. Η αλήθεια είναι πως προτιμώ να κλειστώ λ.χ. στο σπίτι μου για τρεις μέρες ώστε να σχεδιάσω κάτι πολύ δυνατό, παρά να “χτυπήσω” ένα έτοιμο σχέδιο από φωτογραφία. Έτσι κατέληξα στο Neo Traditional tattoo που συνδυάζει μορφές ρεαλιστικού, Old School και έχει διαχρονικότητα, η οποία αποτελεί βασικό στοιχείο ενός tattoo. Σε όλα τα Neo Traditional tattoo που κάνω, τα σχέδια είναι δικά μου.

Πιστεύω πως το Neo Traditional είναι η εξέλιξη του tattoo. Τουλάχιστον έτσι το βλέπω, ακόμα. Μικρά βήματα που έχουν γίνει στην πορεία και στην εξέλιξη του tattoo και μπορούν να παραμείνουν. Το Neo Traditional είναι ένα από αυτά. Δεν είναι τυχαίο, που αρκετοί tattoo artists, σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ πριν έκαναν ρεαλιστικό ή old-school, πλέον το γύρισαν σε Neo Traditional. Ακόμα και κάποιοι που έκαναν πιο oriental tattoo. Γι' αυτό και δεν πιστεύω πως είναι μια τάση όπως ήταν πριν από κάποια χρόνια το φουλ ρεαλιστικό με τα πολλά χρώματα, που τώρα έχουν μείνει αυτοί που πρέπει να μείνουν.

Ποια στυλ tattoo θεωρείς διαχρονικά;

Τα πιο παραδοσιακά (Tribal) που υπάρχουν χρόνια τώρα, όπως τα Maori και τα Japanese και επίσης τα Old School.

DSC_6640_net

Στην εποχή μας, παγκοσμίως, το tattoo βρίσκεται σε άνθιση. Συμφωνείς;

Ναι και, μάλιστα, σε πολύ μεγάλη! Στην Ελλάδα συγκεκριμένα, παρόλη την οικονομική κρίση, υπάρχει άνοδος. Η οποία βέβαια οφείλεται στην παραπάνω παιδεία, δηλαδή κάποιος θα πάει σε ένα στούντιο και θα ζητήσει ένα συγκεκριμένο καλλιτέχνη για το tattoo που θέλει να κάνει. Θεωρώ πως έχει άνοδο το ποιοτικό tattoo και κυρίως τα μεγάλα κομμάτια. Από εκεί και πέρα, ποιοτικό tattoo βρίσκεις πλέον και σε νεαρότερης ηλικίας καλλιτέχνες. Στις μέρες μας, συναντάμε  ορισμένους καλλιτέχνες που ξεκίνησαν “χτες” και σήμερα τους βγάζεις το καπέλο.

Από θέμα εμπειρίας όμως τι γίνεται; Δεν είναι και αυτός ένας συντελεστής;  
 
Το ότι είναι καλοί καλλιτέχνες σημαίνει πως πρέπει να δουλέψουν πολύ σκληρά για γίνουν ακόμα καλύτεροι και να μην μείνουν στάσιμοι. Τα καλά χέρια δεν αρκούν. Χρειάζεται και καλή διαχείριση. Επίσης, αν οι άνθρωποι του χώρου που είναι κοντά τους είναι σωστοί, μπορούν και αυτοί να τους βοηθήσουν ώστε να εξελιχθούν. Ανοίγοντας το δρόμο και στηρίζοντας τα νέα παιδιά με ταλέντο, προσφέρεις στην τέχνη του tattoo γενικότερα.   

Από θέμα διαχείρισης πως τους βλέπεις τους νεότερους;

Τα παιδιά που έχουν όχι μόνο εκπαίδευση, αλλά ουσιαστική παιδεία και αγαπούν πολύ το tattoo, θα το πάνε μπροστά. Υπάρχει βέβαια και η μεγάλη μάζα που βλέπει το tattoo σαν ροκσταριλίκι της εποχής. Όπως δηλαδή πριν από χρόνια ήθελαν όλοι να γίνουν barman και DJs, τώρα θέλουν να γίνουν τατουατζήδες. Αυτοί δεν το σέβονται, σε αντίθεση με εκείνους που σέβονται το tattoo και γενικότερα την τέχνη. Επίσης, το tattoo σε καμιά περίπτωση δεν είναι κάτι εύκολο και περιστασιακό. Η καθημερινότητα του έχει πολύ ζόρι. Απαιτεί απόλυτη αφοσίωση.

DSC_6624_b_net

Γιατί πιστεύεις πως ο κόσμος κάνει όλο και περισσότερα tattoos στις μέρες μας;

Ο κόσμος κάνει και αυτό που βλέπει. Δηλαδή, βλέπει ότι υπάρχει απελευθέρωση όσον αφορά το tattoo. Βλέπει πως οι παλαιότεροι και οι νεότεροι καλλιτέχνες, καθώς και οι τεχνικές έχουν εξελιχθεί. Επίσης, και τα supplies (χρώματα, μηχανάκια κ.ο.κ.) παίζουν το ρόλο τους. Στην εποχή μας βλέπεις πλέον tattoo έργα τέχνης.

Δηλαδή πέρα από την απελευθέρωση υπάρχει και ο μιμητισμός;

Σίγουρα υπάρχει μιμητισμός, από τη στιγμή που αισθάνεται ότι έχει το ελεύθερο, του αρέσουν και τα βλέπει και γύρω του. Σαφώς και δεν γνωρίζουν, ούτε είναι συνειδητοποιημένοι όλοι όσοι κάνουν tattoo. Χαρακτηριστικό είναι και το γεγονός πως πριν από χρόνια που δεν υπήρχε αυτή η απελευθέρωση, τα tattoos που έκαναν οι περισσότεροι δεν φαίνονταν. Τώρα κάνουν πρώτα αυτά που φαίνονται. Ξεκινάνε πρώτα από τα fists... Εκείνοι πάντως που το γουστάρουν πραγματικά ξεχωρίζουν. Είναι ταγμένοι σε αυτό. Διατηρώ πάντως την αίσθηση, πως αυτοί που είναι πιο ένθερμοι, είναι αυτοί που βρίσκονται είτε αρκετά κοντά, είτε μέσα στο tattoo. Αυτοί γίνονται συνήθως και συλλέκτες. Μου αρέσει η έννοια του συλλέκτη. Πλέον είναι πιο εύκολο να “μαζέψεις” κομμάτια από διάφορους καλλιτέχνες ανά τον κόσμο. Το ίντερνετ έχει βοηθήσει πολύ στο κομμάτι της άμεσης επικοινωνίας. Η νέα γενιά τα έχει όλα στα πόδια της.

DSC_6636_net

Κάθε χρόνο επισκέπτεσαι και κάνεις tattoo σε αρκετά conventions της Ευρώπης. Φέτος πήγες και στην Ταϊβάν...

Από τότε που ανοίξαμε το Dirty Roses ήταν στόχος και προτεραιότητα μας να ταξιδεύουμε στο εξωτερικό. Ήταν κάτι που έλειπε και σε μένα και στον Κώστα. Τότε ήταν και που καταλάβαμε τι γίνεται έξω...

Τι γίνεται έξω;

Έξω καταλάβαμε την έννοια του tattoo παγκοσμίως. Σε ένα μεγάλο Ευρωπαϊκό tattoo convention, όπως του Λονδίνου ή του Μιλάνου που είναι από τα καλύτερα παγκοσμίως, θα δεις καλλιτέχνες από όλο τον κόσμο. Γνωρίζεις κόσμο. Κάνεις από επαφές μέχρι και φίλους. Μπορείς να πάρεις ιδέες. Γυρνάς πίσω και θες να ζωγραφίσεις ακόμα περισσότερο. Ουσιαστικά εξελίσσεις τον ίδιο σου τον εαυτό. Εξελίσσεσαι σαν άνθρωπος.

Alex σκαρφίστηκε το ψευδώνυμο “Gotza” στα έντεκα του, όταν ξεκίνησε να κάνει graffiti. Το χρησιμοποιεί από τότε.

DSC_6683_net

Photos & interview by Ino Mei.

20130416_142402big

Exif_JPEG_PICTURE IMG_2662big

fcIMG_5593big copy IMG_3193big

galoni-1

IMG_2531big

IMG_3437big copy

IMG_3863big

IMG_3083 bigcopy

IMG_7082 big copy

IMG_0017big

IMG_1652big

IMG_9925big

IMG_0009big

IMG_9240small IMG_7105big

IMG_9445big

IMG_8885big

IMG_8382big copy

Alex Gotza Artwork

IMG_8228 big2copy

SantaMuertebig

LadyDeath

geisha300

SkullArtProject

Untitled-1 copy 

Top